|
|
Het thema was deze keer “Het zelf doen” Aanwezig waren 11 belangstellenden. Inleiding (Nora): Waarom kozen we voor dit onderwerp? We hebben er veel telefoontjes over gehad, het riep dus wel nieuwsgierigheid op. In het kader van 100 jaar gedachtegoed van de NVSH in Haarlem, willen we aandacht schenken aan de ontwikkeling die er in alle leven is. Een paar voorbeelden. Je wordt geboren. Je hebt een heel pak bagage meegekregen. Als we ter wereld komen zijn we net een computer waar onnoemelijk veel mogelijkheden in zitten. Maar je moet datgene wat je aan bagage hebt meegekregen leren gebruiken. Het begint al met plassen, poepen en drinken; je moet het eerst leren. Plassen en poepen gaan redelijk vanzelf, voor drinken zal je zelf iets moeten doen. Je voedster zal je de weg wijzen, maar zelf moet je zuigen. Lopen moet je ook leren. Je ziet om je heen dat anderen op twee benen lopen. Je neemt zelf het initiatief om het ook eens op die manier te proberen. En het bevalt. Natuurlijk zijn dit heel simpele voorbeelden, maar ze leren ons:
We vragen ons weleens af: ‘waarom doe ik zus of zo?’, ‘Waarom denk ik zus of zo?’, ‘Waarom vind ik zus of zo?’. En ook: ‘waarom ben ik er niet of wel happy mee?’. En: ‘ben ík degene die dit wil?’ Wanneer je voedster je aanleert dat je op handen en voeten moet lopen, zal je denken dat het zo hoort! ‘Spreekt en denkt mijn voedster / omgeving voor mij?’ Laten we steeds voor ogen blijven houden dat we vrije mensen zijn. Wij zijn altijd in de groei, wij kunnen dus altijd veranderen. Laten we zelf het heft in handen blijven houden. Klein kinderen zeggen zo vaak : “ikke zelf doen.” Dit wordt dus vaak geremd door cultuur, opvoeding e.d. Er moet wel gevormd worden. Maar je hoeft niet jezelf weg te (laten) cijferen. Vanuit het Zelf ontstaat een mooi mens. Het Zelf moet de ruimte krijgen, en dat lijkt ons een goede weg. Dit geldt ook op lichamelijk vlak. Je mag best genieten van je eigen lichaam. Schaam je er niet voor, want je lichaam hoort bij de bagage die je meegekregen hebt. We mogen uit onze bagage halen wat er inzit, lichamelijk en geestelijk. Dikwijls lost de natuur veel dingen zelf op, maar veel moet / mag je zelf doen. Als ouders een kind willen krijgen, is dat op zichzelf een koud (hopelijk warm!) kunstje. Maar tevens moeten ze zich realiseren dat zij vervolgens van dat mensje een mooi mens moeten zien te maken. En dat is best moeilijk. Laat eens horen wat je hiervan vindt... Reacties: Bedoel je met het thema “zelf doen op seksueel gebied?” Antwoord: Ja, daar kwamen wel veel telefoontjes over. Wij bedoelen het eigenlijk meer in ruimere zin. Daar hoort natuurlijk bij dat het belangrijk is dat je ook op seksueel gebied goed met je zelf in evenwicht bent. We zijn nieuwsgierig, wij willen ontdekken, wij maken keuzes. “Dit wil ik wel en dat wil ik niet”, ofwel “dit hoort bij mij, en dat hoort niet bij mij”. Dat gebeurt natuurlijk vanuit een levenshouding die je meekrijgt. Maar wat doe ik er mee. Waar blijf ik zelf als ik niet groeien kan? Geen ruimte krijg om mijn zijn te laten wezen. Veelal zijn er remmingen. Het begint al vanaf de luiers. Opvoeden is niet gemakkelijk. Wanneer doe je het goed? Doch naarmate je groeit wordt het eigen initiatief heel belangrijk. Het is heerlijk wanneer we daar de ruimte in krijgen. Als het vrije denken een plaats krijgt. Zo kan het gebeuren dat we telkens herboren kunnen worden. Intelligentie speelt een rol. Doch ieder kan zich ontwikkelen, op zijn eigen niveau. Wanneer er sprake is van een handicap zie je vaak dat er meer kracht zit in het zelf willen doen. De gedachte van HET ZELF DOEN heeft juist in zich dat je niet in afhankelijkheid op de ander leunt. Je kunt raad vragen. Maar je maakt zelf de keuze. Dat is inherent aan ontwikkeling. Cultuur en dergelijke speelt een grote rol. Australische Aboriginals bijvoorbeeld hebben een heel andere leefwijze, zij leren al op jonge leeftijd voor zichzelf zorgen. Zoeken zelf hun voedsel. Een jongetje vind een hagedis en eet die levend op. Wij moeten er niet aan denken. Er zijn ook culturen waarin gehandicapt geboren kinderen direct het leven ontnomen wordt. Wat ís goed? In Nederland leven we in een verzorgingsstaat waar veel voor ons is geregeld. Waar blijft onze keuze? Verzorging geeft dikwijls meer hulp dan heilzaam is. Wat is in deze tijd voor mij de opdracht in het leven? Hebben wij een opdracht? Ook weer een keuze... Hoe zie ik het leven? Een paar wijsheden in de vorm van gezegden die in deze tijd jammer genoeg niet meer zo bekend zijn bij jongeren. Ouderen geven deze te weinig door:
Wij komen in een tijdperk van “Gij zult niet geboren worden” “Gij zult niet sterven” “Het leven krijgt geen kans van Leven” HET ZELF DOEN kan ook leiden tot individualisme, egoïsme enz. Doch daar is weer het mes: het mes waar je iets heel moois mee kan maken, maar ook iemand mee kan doden. Ook is het mogelijk je te verschuilen achter je werk, personen, hobby’s en dergelijke. Wanneer je ziet dat deze situaties een middel zijn om jou iets te leren, ben je zuiver bezig. Het was moeilijk te balanceren op verschillende aspecten, zegt Nora. Met ‘HET ZELF DOEN’ bedoelen ze: het op een volwaardige wijze en op je eigen niveau kiezen wat jou op dat moment goeddunkt, zoekend naar nieuwe wegen die groei tot stand brengen. Deel van het levende leven willen zijn. Opmerking: “Door alle contacten die ik heb met mensen zie ik ‘dé mens’, waar ook ik deel aan heb”. De kunst van het ontdekken, zou je kunnen zeggen. Na de pauze gaan we toch iets meer naar het lichamelijke toe. Opmerking: Ik wou dat de NVSH weer een sekslijn invoerde. Ik heb er destijds veel gebruik van gemaakt. Ik neem dus zelf het initiatief iets aan mijn seksuele behoefte te doen. Antwoord: Wel ben je dan afhankelijk van die sekslijn. Opmerking: Nadien geeft het masturberen je wel een kater. Hoe zou dat komen. Schuldgevoel aangepraat gekregen? Wanneer je nu eens zegt “Ik heb feest gehad, Ik ben weer blij en voel me sterk. Het hoort bij het leven. Waarom zou het kwaad zijn?” Kwaad is het als je een ander kwetst, gebruikt tegen zijn/haar wil. Wanneer het niet lukt met je partner en dit heel vervelend vindt, praat er dan over en zoek een weg waar je beiden happy mee bent. Denkend aan een vrouw die haar man naar de hoeren brengt en ziet dat hij daardoor happy is. Mooi is het wanneer je niet stiekem hoeft te doen en de ander zijn plezier gunt. Het leven is niet alleen seks. Maar het is wel noodzakelijk voor velen. Laten we er toch iets moois van maken. Sta open voor eenzaamheid. En voor de eenzame: Wie niet wil die niet zal Zelfbevrediging bestaat. Daar is niets mis mee. Je DOET HET ZELF. En je doet er niemand kwaad mee. Voor velenl is er wel een behoefte dit te delen. Doch wat deel je. Geef je of neem je We zijn verantwoordelijk voor ons eigen lichaam. Als je zelf niet blij bent kan je de ander ook niets geven. Het is een kunst te kunnen genieten van je gevoelens. Het is een feest als je dit ook kan delen met anderen. Het klaarkomen duurt maar eventjes, maar de intimiteit die je samen deelt, de verrukking die je dan met elkaar hebt, die is eigelijk veel waardevoller dan het bereikte hoogtepunt In de rondvraag kwam nog een verheugende opmerking: “Ik voel me toch meer gelukkiger dan toen ik gekomen ben”. Dit was het dan. Nora en Theo Dit is geen letterlijk verslag van deze avond maar een algemene weerslag van wat er gezegd en beleefd is. Daar zijn veel boeken mee te vullen. Kom daarom naar de volgende Thema avond “De kracht van het nu” Hopelijk kom je ook (weer) een keertje meepraten. Datum: 25 september U kunt ons verder bereiken Email: info@nvsh-haarlem.nl Telefoon: 0224-591972. Opgemaakt door Nora de Wijn. Zegt het voort |
|