|
|
Het thema was deze keer “RECHT OP ONTPLOOIING” Aanwezig waren 10 belangstellenden. Inleiding: Vanwaar komt dit thema, en waarom heeft de NVSH Haarlem-Alkmaar hier aandacht voor? Onze ervaring is dat veel mensen zijn vergeten dat zij er mogen zijn zoals ze zijn. Vaak zijn de eigen behoeftes weggestopt. Het mag niet van de omgeving. Wanneer mensen van muziek genieten en dit genot delen met anderen is dit heel gewoon. Wat ook geldt voor schilderen, studeren, poetsen, putjesscheppen enzovoort. Maar gaat het om je eigen aard, om dat wat diep in je lijf zit (je zielement) dan weten we er niet zo goed raad mee. Het wordt weggestopt, belachelijk gemaakt of wat dies meer zij. Waarom gunnen velen de medemens niet dat deze anders is? Niet meer en niet minder. Gewoon anders. Waarom is er bij velen geen ontplooiing in het leven? Ofwel, waarom is dit geremd? Waarom durven velen niet te zeggen wat er van binnen leeft? Gelukkig zijn er ook mensen bij wie je ziet en voelt dat zij zich mooi ontplooid hebben. Veel mensen ontdekken later in hun leven wat er met en in hen leeft. Krijgen er woorden voor. En vinden een plek waar zij zichzelf kunnen zijn. Je ziet ze opbloeien en de ogen gaan glimmen. Tot zover de inleiding. Eén van de bezoekers voegde de daad bij het woord. Hij had behoefte zijn levensstijl ook hier een plek te geven, en vroeg ons of het OK was dat hij bloot deelnam aan deze avond. (We hadden ’s middags een heerlijke intimiteitensoos gehad waar velen zich happy hadden gevoeld. Bij de NVSH is dat mogelijk). Het was een verademing om nu het woord in de praktijk te ervaren. Juist ook omdat deze bezoeker zijn verlangen goed inleidde. Er was ruimte in geestelijke en fysieke zin. We ervoeren begrip en lekkere warmte. De eerste opmerking luidde: Hoe gaat het in de natuur? Er zijn solitair levende dieren en zij die in groepsverband leven. Waneer je uitgaat van groepsbeleving merk je dat je een ander nodig hebt die je een spiegel voorhoudt. Ben je echter alleen, dan heb je nergens rekening mee te houden. Wij mensen hebben rekening te houden met... Onder andere met een stramien. Je plaats in de groep bepaalt je zijn. Er ontstaat een natuurlijke selectie: wie is dienstbaar, wie geeft leiding. We zijn economisch gebonden. Men kan niet zomaar van alles doen. Daardoor vormt zich openheid en/of afhankelijkheid. Er kan druk zitten op de reactie van de medemens. We raken gedresseerd, gepresseerd, of zelfs gedeprimeerd. Er kan een gevoel komen van niet geaccepteerd zijn, wat weer kan leiden tot geen zelfacceptatie. Die wisselwerking kan weer leiden tot kritiek op de ander. Die confrontatie met zichzelf geeft een scheef gevoel in het zijn. We raken verder van ons zelf af, verder weg van de natuur. In de natuur is er de drang tot voortplanting, en de natuur regelt dat vanzelf verder. De natuur is wreed: eten en gegeten worden. Mensen hebben echter de mogelijkheid tot het maken van keuzes. Wij kunnen tolereren of niet. Kan ik mijzelf zijn? Als dat zo was zouden we transparant zijn. Het is een proces waarin wij ons ontplooien. Hiervoor is opvoeding nodig. Voor opvoeders is het van belang te zien: “wat zit er in een kind?” en zij moeten de kunst verstaan om dit kind volwaardig een weg te laten vinden. Vaak gaat dit sturen verkeerd, raakt een mensenkind gedeformeerd en kan het niet tot ontplooiing komen. Het moeilijkste is de tolerantie van de aard van een kind. Dat bleek uit verschillende verhalen van deelnemers aan deze thema-avond: Het in de jeugd geen voorlichting gehad hebben. Het niet gehoord zijn. Het zelf maar uit hebben moeten zoeken. Velen hadden bijvoorbeeld nooit hun ouders bloot gezien. Een voorbeeld: een jongetje die de ontdekking van zijn leven deed, namelijk dat zijn piemeltje stijf werd en er trots mee naar zijn moeder ging, waarop moeder zei: “Doe dat gauw weg, ik wil dat nooit meer zien.” Ook geldt zoiets natuurlijk voor meisjes wanneer de maanstonde komt. Een kind heeft bevestiging nodig. We hebben het gehad over de betiteling van de schaamlippen. Met zulk een woord zijn die lippen bestempeld tot iets waarvoor je je moet schamen. Maar wanneer je ze benoemt als pretlippen bekijk je ze toch heel anders. Schaambeen, nee: heiligbeen. Schaamhaar, nee: prethaar. Ontbloten, nee: ik ben bloot, men ontkleedt zich. We hebben het gehad over iets zuiver zien. Maar wat is zuiver? Een verhaal zoals er zo vele zijn: “Zeven jaar geleden zag ik blote mensen als iets vies. Het was ondenkbaar dat ik blote mensen zag. Ik dacht, dat is slecht en niet zuiver. Nu, na het ontmoeten van andere mensen, heb ik ervaren dat het heel mooi is mensen te ontmoeten die bloot zijn. En zie ik dat nu als zuiver. Vroeger was het een zware last. Nu is het een gevoel van puurheid. Toen zag ik dat niet, nu weet ik wel beter. Het is in mijn leven een genezingsproces geweest.” Dit is nu juist het proces van ONTPLOOIING. Het groeien in je zijn. Wanneer je daarvoor openstaat kan je groeien. Bij ontplooiing hoort bevestiging en ruimte, liefde en begrip. Uiteindelijk moet je het zelf kunnen. Doch het gaat niet zonder een gezonde bodem. Er zijn mensen die kinderen misbruiken voor hun eigen genot. Dit is natuurlijk heel fout. Maar het is ook moordend om kinderen geen of verkeerde voorlichting te geven en hen juist van sex af te houden. Zulke kinderen kunnen zich niet mooi ontplooien. Behept met frustraties is het vinden van een eigen weg een moeilijke weg. Nog even de verschillen, voor de duidelijkheid: Positieve uitingen: Open mind Elkaar in de ogen zien Belangstelling hebben voor de ander Ruimte geven aan jezelf Goed voor jezelf zijn. Loslaten Negatieve uitingen: Gebogen lopen De ogen neerslaan Geen vertrouwen Je verbergen achter iets anders Geen raad weten met jezelf Kleine wereld om je heen Gevangenzitten in jezelf Vasthouden Wat kan de NVSH hier bieden? Er is bij de NVSH ruimte voor iedereen. Je mag er zijn zoals je bent. Niemand wordt er in een vakje gezet. Je kunt er in vrijheid jezelf zijn. Waarom is dat dan nodig...? Omdat je daarna weer sterker op straat staat. Ieder mens moet toch op zijn eigen benen kunnen staan. Zelf moet je de ruimte zoeken waar jij je veilig voelt. Dit is zelfs een plicht die je hebt tot jezelf. Een wijze vrouw zei (en daar besluiten we deze avond mee): “Je moet worden wie je bent.” En zij bedoelde dit in alle opzichten, dus het ontplooien van heel je potentieel. Van al je krachten, van al je mogelijkheden, van heel je vermogen. Het thema van de volgende bijeenkomst is FANTASIEËN. De datum is 15 april, 20.00 uur. Wanneer je hierover al wat kan vertellen, houden we ons aanbevolen. Mail dan even naar: info@nvsh-haarlem.nl of bel 0224591972. Opgemaakt door Nora de Wijn. Zegt het voort |
|